Nightshift

Fred aan het woord:

Ze hadden nog zo gewaarschuwd!
Een nest is niet niks en is voor de moeder EN de bazen topsport....
Nou zijn wij op het moment dat ik dit schrijf nog maar in de trainingsfase, dat besef ik, maar toch...
Deze nacht was ik aan de beurt om Shiva gezelschap te houden want mevrouw wil niet meer alleen zijn gedurende de nacht. Vrijdag (3 deuren en een heeeeeel hoge steile trap) om half 6 maakte ze haar entree in de slaapkamer en ging daar met een volkomen 'zen' blik rustig naast ons bed liggen.

Wij vonden dat in ieder geval een redelijk duidelijk signaal!
Ik ben een lichte slaper in tegenstelling tot Yvonne, dus ik heb best een hoop meegemaakt gedurende de nacht.

We hebben de matras voor de 'babykamer' gelegd, midden in de keuken.... Weet je hoe vaak een koelkast aanslaat gedurende een nacht? Ik wel!
En weet je hoe vaak een computer, in slaapstand, zo maar wat begint te pruttelen? Ik wel!

Verder natuurlijk de gewone zaken: een kotsende hond (bed uit, zoeken, niks gevonden.... bleek bij daglicht Sproet in haar benchje geweest te zijn); een hond die wil plassen (geintje zei Shiva, lekker niet!); een hond die het best wel even op je wil komen liggen (40 kg Doerak); een hond die ieder half uur  (tot 4 uur) van plaats in huis verandert en dezelfde hond die vlak bij je in haar werpkist gaat liggen met een zeer luid piepend en knorrend buikje: ze heeft wel honger maar eet even niet meer (inmiddels al weer wel gelukkig).

Maar ja.... die honden slapen verder zowat de hele dag.....ondergetekende wordt geacht zijn bijdrage aan de maatschappij weer te leveren...
Als er vandaag/vannacht  geen puppen komen lig ik vannacht in mijn bed.... lekker!!!

Nest-overleg

30 Graden Celsius, dat is de juiste temperatuur voor de puppen gedurende de eerste dagen. De warmtelamp gaat daarvoor zorgen. Maar bij welke kamertemperatuur gaat dat lukken? En hoe lang duurt het voordat die temperatuur bereikt is? En hoe laag moet de lamp dan hangen? Een taakje voor Fred om te testen. En gelukkig krijgt hij hulp.

Het blijkt sneller en makkelijker te gaan, dan we dachten. Dat is fijn! En het huis zelf hoeft geen tropisch paradijs te worden. Ook fijn! Maar de warmte precies in het midden van de werpkist is voor Shiva niet ideaal. We hebben daarom een tweede haakje in het plafond gemaakt, zodat de lamp ook in een hoek van de werpkist kan schijnen. Ohhhhhhhh, als  ik me concentreer zie ik de pupjes al op een hoopje bij elkaar liggen....... Ik kan niet meer wachten!

Nesteldrang

De nesteldrang is volop gaande in huis; alle hoekjes en gaatjes op de begane grond worden stelselmatig en nauwkeurig onderzocht door Shiva. Achter de geluidsboxen, naast de piano en vooral naast de kraamkamer. Dat leverde haar het meeste op, want daar staan boekenkasten vol met waardevol nestmateriaal! Boeken, bakjes, doosjes..... Ze haalt het bij voorkeur even uit de kast en alles wat bruikbaar is verwerkt ze tot nestmateriaal. Helaas ook de erg oude Katholieke Illustraties die ik van mijn zus heb gekregen. Tja, van die dingen....... De fotoboeken zijn inmiddels dubbel beveiligd, dat wel! En ik slaap beneden, naast de kraamkamer op een bedje. Dan is ze niet alleen. Erg schattig hoe zij zich tevreden opkrulde in haar nestje. Normaliter geef je hier niet aan toe, maar nu is alles anders.
Doerak houdt redelijk rekening met haar. Nog niet helemaal zoals wij graag zouden willen zien; wanneer er bezoek komt dan vindt hij nog steeds dat hij het middelpunt moet zijn. En Shiva vindt dat nog steeds goed. Het gaat natuurlijk allemaal op zijn Doeraks: een grote grijns op zijn bek, met zijn lijf er tussen wurmen en een lompe poot als toegift. Zo jammer! Maar als we dan even niet opletten en het lekker rustig is in huis, dan zien we het plaatje dat zo welkom is. Een Grote Vriendelijke Reus die zijn meisje stiekem in de gaten houdt.

Verrassende rolverdeling

De kraamkamer is klaar! Micha, de vorige eigenaar van Shiva (die nog steeds haar grote liefde is!) heeft een paar dagen bij ons gelogeerd om alles in elkaar te timmeren. Veel denkwerk en overleg vooraf, natuurlijk. Het moet veilig zijn, het mag niet te veel kosten, het moet tijdig klaar zijn, zodat Shiva zich er prettig in voelt. Pffff, best wel lastig allemaal. Uiteraard staat Francis ons bij met advies. En met de werpkist waar ook Doerak in geboren is!, dus de basis was gelegd.

Het werd zowaar een sport om alle spullen die we bij elkaar konden vegen te gebruiken. Low budget, maar nog steeds veilig.... Zo had Micha een stuk zeil liggen, super groot. In onze schuur lagen nog eiken planken van de boekenkast in de bibliotheek. En de oude vloerdelen van Hermans deel waar nu Vonnies keuken is gebouwd. Allemaal oud, maar oer degelijk! 

De grootste uitdaging was het zeil. Hoe leg je een stuk van 4 bij 5 meter netjes over planken? Man-oh-man, wat hebben Micha en ik gezwoegd en gesteund! Ik weet nu waarom professionals kunnen klagen over een klein hoekje om een buisje heen. Dat is inderdaad niet te doen.

Maar afijn, met een zeil als een soort kuipje, kan de kraamplaats wel goed schoon gehouden worden. En de puppen kunnen nergens vast komen te zitten, zich nergens aan bezeren. En daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om.

Het resultaat mag er wezen; een veilige plaats, gezellig pal naast de keuken. De pupjes zullen vanaf de eerste dag alle huiselijke geluidjes meekrijgen. En Doerak en Sproetje hoeven niets te missen. Maar of zij nou wel begrepen hebben hoe het straks eruit gaat zien............(?)

Samen

Zoveel mogelijk samen.........

Wie zijn wij?

Even serieuze zaken. Nee, echt! Niet dollen nu, daar hebben we nog volop de tijd voor. Eerst even alle puntjes op de i zetten. Duurt niet lang, beloof ik je. Nu we het hebben over een nestje puppen van Doerak en Shiva, dan willen we natuurlijk wel weten wie dat nou precies zijn! De pupjes worden geboren ergens in de eerste week van maart. Waar wij nu nog niet aan willen denken is het moment dat ze uitvliegen, eind april (als ze 8 weken oud zijn), maar dat moment komt natuurlijk wel. Voor de mensen die een gouden mandje willen bieden, verwijzen we naar het mailadres van Doerak en Shiva (doerakenshiva@gmail.com). Je mag natuurlijk ook dit blog gebruiken......
Zoals je in de stamboomnamen kunt zien, komen beide honden van kennel Bastaja. Er is geen sprake van verwantschap; op de stambomen staan drie generaties vermeld, waar geen dubbele namen in voorkomen. Beide ouders zijn DM en dwerggroei vrij door afstamming.

De aanstaande moeder:
Tjoetjoe Tizra Tikani Bastaja
Roepnaam: Shiva
Geboren: 12 april 2008
Testen: PRA vrij (2014)

De trotse vader:
Yes Doerakai Andjing Bastaja
Roepnaam: Doerak
Geboren: 15 juni 2011
Testen: PRA vrij (2015), HD A (2015), ED vrij (2015)

He's the man!

Namens Doerak:

https://www.youtube.com/watch?v=t7Y0I91rubg

In blijde verwachting!

De sfeer in huis lijkt een beetje op drie en een half jaar geleden. Lijstjes slingeren rond, net voor sluitingstijd nog even naar de winkel rennen, toch nog een kwastje verf over een plankje her en der....... Er gaat wat gebeuren, er komt gezinsuitbreiding! Maar ditmaal wel heel bijzonder, want Doerak wordt vader! Hij is in het  najaar hopeloos verliefd geworden op Shiva en heeft het voor elkaar gekregen dat Shiva bij ons kwam wonen. Wat is hij blij sindsdien. En trots op zijn mooie dametje. Shiva heeft niet veel tijd nodig gehad om te wennen. Dat bleek wel toen zij opeens loops werd. En zo denderen wij hier door in de malle molen. Nog een paar weekjes en dan hopen we een huis vol puppengelukjes te hebben.
Ik ga natuurlijk zoveel mogelijk vertellen en delen op het blog, maar Doerak kent mij zo langzamerhand ook en laat iedereen weten dat hij en Shiva ook rechtstreeks te benaderen zijn op: doerakenshiva@gmail.com.

Doerak is zó hoteldebotel, ongelofelijk en onwaarachtig trots!

 

Dootje heeft het gewoon gehaald. Met een prachtige lijst! Kijk d'r staan dan!
Na een nacht flink doorzakken begon de dag vandaag een beetje traag voor haar. Geeft niets.....
De boevenclub was gisteren weer hier in huis. Zes meiden die natuurlijk eerst moesten voordrinken...... Geen plaatje met Doerak erbij, maar neem maar van mij aan dat hij het wederom allemaal prachtig vond.

Moet je nou eens luisteren.....

Ik neem dan maar zelf weer eens een keer het woord. Kan ik eindelijk eens op nivo praten.
Een paar weken geleden schreef men al op dit blog (wat een fantastisch onderwerp trouwens.....MOI) dat mijn grote baas behendigheid met mij is gaan doen. Dit onder het mom van: we moeten toch wat na twee keer Gehoorzame Hond 1 (Woehaaaaa! ROFL).

Maar goed, ik sjouw wel mee. Een Saarloos op behendigheid is niet geheel....doorsnee, zullen we maar zeggen. Jullie trouwe lezertjes weten natuurlijk een beetje hoe dat werkt bij mijn ras en bij mij in het bijzonder: een uur niet gedonderjaagd is een uur niet geleefd.
Nou, dat heeft die lange inmiddels geweten!
Stel je het volgende beeld voor: er wordt van jou als hond verwacht dat je over wat hekjes springt (die soms nog op de hoogte van een Vlinderhondje liggen) en daarna over een muur of een catwalk of zo wandelt.
Ik heb dan 2 opties:
A) ik peer hem zodra de baas de riem afdoet en "WACHT" zegt
B) ik peer hem meteen na de eerste hindernis.

Er is namelijk zo veel te beleven op zo'n veld.
"Mijn" Annemiek geeft puppycursus. Annemiek moet als ik mijn wekelijks ronde maak altijd streng kijken, maar ik weet wel beter. Ze vindt me gewoon lievvvvvvv. "Hallo, daar is Doerak", zegt ze dan met een verborgen smile (lekker educatief, Annemiek). Inmiddels is de baas dan ook gearriveerd (die heeft wel door dat ik veeeeel harder kan lopen, dus die rent niet) en die mompelt iets naar het klasje over: deze hond is dus opgeleid door jullie instructrice.
Na de puppycurus geeft Annemiek nog GH1 aan een andere klas. Mijn les overlapt dus 2 groepen, dus ik ga standaard 2 keer Annemiek begroeten.
Het fijne is dat NIEMAND de tegenwoordigheid van geest heeft om me aan mijn halsband te pakken die ze me voor de gelegenheid hebben omgedaan. En de baas maar roepen, ietwat meewarig nagekeken door de groep.
Iets verderop: Flyball. Je kent dat wel: voor de honden die zelf niets kunnen verzinnen wordt een balletje weggeschoten en dan moet je als hond onder veel gekrijs die bal vangen en weer terugbrengen bij je baas. Inmiddels houdt deze groep mij al vanuit de ooghoek in de gaten, want...... ik jat die ballen. Ik ben nou eenmaal ietsje (nou, zeg maar 2 ietsjes) sneller dan die labs, Border Collies en Jacks die braaf hun kunstje doen. Gevolg is dat ik daar naast mijn baas ook een boze geïrriteerde lachende eigenaar achter me aan heb.
Nou, dan is het onderhand tijd voor het hoogtepunt. Terug naar mijn eigen klasje. Heel in het begin kon mijn baas wel merken dat ze (instructrice en andere bazen) wat baalden van me, maar inmiddels zijn ze allemaal betoverd door mijn innemende persoonlijkheid, weten ze wat meer over een Saarloos en vinden mij KEIGOED! Maar ze gaan wel gewoon zonder mij door met de les ......
Afijn, het hoogtepunt van terugkomen is dan ongevraagd een deel van het parcours af te leggen, met daarbij een volkomen nonchalante blik.....
Tegen de tijd dat ik dat heb gedaan is de baas (je moet toch echt eens wat gaan afvallen joh... Straks duwt Greenpeace je terug de zee in als je op vakantie bent) ook gearriveerd en krijg ik, nadat ik aangelijnd ben, een beloning en veel bewonderende blikken.

Ik hoor u inmiddels denken.... waar zal dit toe leiden? Diploma, wedstrijden, internationale carrière? Nou, niets van dat al, want als ik examen moet doen ben ik verhinderd en mijn grote baas heeft al aangegeven dat ie dit niet nog een keer doet. Mijn vrouwtje schijnt (na twee keer te zijn komen kijken - oorzaak: regen) dit nu na de zomer te willen overnemen.......Woehaaaa.....die sjor ik gewoon achter me aan over hindernissen!!!!!
Anywayssss: ik ga jullie zien en tot laterzzzzz!