Hondenmanieren

Het lijkt erop dat Sproetje eindelijk begrijpt dat Doerak niet met alle honden en met alle mensen gevaar loopt. Ze laat het spelen en aaien rustig toe, en doet zelf mee. Als het haar zo uitkomt en als het niet te wild gaat. Want het is en blijft een prinsesje......
Doerak begrijpt op zijn beurt ook de grompartijen van Sproetje beter. Sproet gebruik meerdere versies; soms ter aanmoediging om te spelen, soms ter correctie en soms is het niet duidelijk waarom. Dan blijft Doerak haar benaderen, met een hoge kef. Gaat door merg en been, vooral als ze de wedstrijd aangaan wie het hardste kan keffen. Tja, hondentaal en hondenmaniertjes..... Prachtig om te zien. Maar wat Doerak hiermee nu heeft willen zeggen mag Joost weten!

Ik speel, ik speel...... ik slaap!

Keyboard failure

Ik zeg niks. Ik zeg he-le-maal niks!

Groot, groter, grootst!

Doerak voelt zich al heel wat. Is groot, weegt ruim 11 kg, en treedt naar buiten met een vrolijke, zelfverzekerde houding. Het echte terughoudende Saarloos karakter gaat zich misschien nog wel ontwikkelen. Maar voorlopig zien we daar niet veel van. Hij aarzelt soms, kijkt dan even goed, om er vervolgens gewoon op af te stappen.  Dominique er pal naast is wel prettig. Uiteindelijk schrokken ze samen, Doerak en het paard. Van elkaar. Pffff, wat is dat met die vluchtdieren..............

"Landgenoten!"......

Doerak's blog wordt gevolgd in meerdere landen, zo blijkt uit de statistieken. Dat is grappig! Duitsland, Belgie, Frankrijk. Maar ook Amerika. Die Hollanders zijn ook overal te vinden, net een epidemie. Welkom!
Ik hoor nu ook al een paar keer dat er lezers zijn die graag willen reageren op een bericht, maar niet weten hoe dat werkt. Jammer dat ook ik, hoe zal ik het zeggen, andere kwaliteiten heb...... Mijn hulp zal alleen maar averechts werken. Maar, ik weet wel waar je de uitleg kan vinden! Gewoon op Google intypen "Blogspot volgen". Ik hoop dat het lukt.

Doerak's dag is vandaag druk begonnen. Hij had geen zin om zichzelf te vermaken naast een slapende Kooikerhond en werkende vrouw. Saai! Zie nou hoe gezellig ik ben. Dus, we zijn maar vroeg voor een tweede keer de deur uitgegaan. Steeds drukker wordend verkeer in de wijken is tenslotte een goede oefening. En, afsluitend op een schoolplein kon hij zijn geluk niet meer op. Zelfs toen alle kinderen binnen waren en de ouders vertrokken. Een schoolplein vol eikeltjes! Is die regen toch nog ergens goed voor.

Glimlachend dromen van het schoolplein (?)

Communiceren en Samenwerken

Speciaal voor mijn zakelijke contacten: ook hier wordt er getraind in communiceren en in samenwerken. Misschien moeten we het wel noemen: "De kunst van het spel". Mijn hulp, die heel wat gewend is met honden, had uiteindelijk de oefening niet nodig. Spelen mag, maar klaar is ook klaar. Nu nog werken aan flexibele teams...........

't Kennet

Fred is al weer een week aan het werk en Dominique is begonnen met school. Alles gaat weer in het normale ritme, en bij dat plaatje hoort natuurlijk mijn werkplek met een hond aan mijn voeten. Maar........ nu moeten daar 2 honden passen. In zitstand gaat dat nog net, liggend past dat al niet meer. Dacht even dat ik maar wat naar achteren moest gaan, heb tenslotte wieltjes onder mijn stoel. Maar die gedachte heb ik natuurlijk heel snel aan de kant gezet. Doerak begrijpt dat nog niet. Zolang Sproet daar ligt, wil hij dat ook. Gelukkig reageert Sproet wel snel op mijn rollende wieltjes, want die oortjes in ligstand op de grond.......

Guus is goed!

Doerak mag naar school, en dat is feest! Samen met 7 andere honden in een klas. Sommigen zijn al 14 weken, Guus en Doerak zijn de jongsten (9 weken). Guus is een echt wc papier hondje. Heel zoet en lief. Toen de juf zei dat Guus met Doerak mocht spelen, dacht ik dan ook even aan de kantlijn: Oeps, is dat ook wel leuk voor Guus? Maar Guus vond het wel degelijk geweldig. En rollebollend konden ze er dan ook geen genoeg van krijgen. Eenmaal uit elkaar vond Doerak het allemaal wel best. Gedoe met al die oefeningen, snoepjes, wat heb ik eraan, laat mij maar gewoon even slapen. En dat hield hij dan ook de rest van de les goed vol! Zou je daarvoor ook een medaille krijgen?

Tussenbalans

Morgen is Doerak twee weken bij ons. Ik betrap mezelf erop dat ik een balansje opmaak; hoe staan we ervoor? Komt misschien ook door het telefonisch en mailcontact met de fokker. Fijn dat zij ook nu nog de vorderingen volgt van haar puppen.
Onze Doerak kan inmiddels de hele nacht alleen doorslapen zonder piepen en zonder poepen. Hij zit 's ochtends rustig te wachten totdat ik hem eruit haal. Drie nachten op deze manier geeft ons wel voldoende vertrouwen dat het kwartje is gevallen. Zullen best nog ongelukjes volgen, maar dat zien we dan wel weer.

Spelen is altijd wel goed gegaan, met Sproetje nu meer in harmonie. Alsof ze weten wat ze aan elkaar hebben. Sproetje is volwassener geworden. Staat steviger op haar pootjes, heeft nu een verantwoording en dat vindt ze heel erg leuk. Het "mutsje" is "hond"! Wanneer we buiten lopen, of dat nou aan de lijn is of los in het bos, houdt ze Doerak goed in de gaten. Gisteren rende Doerak met een jogger mee. Ik wist niet dat Sproet zo hard kon rennen om de jogger te waarschuwen vooral niets met Doerak te doen. En een vreemde loslopende hond wordt de weg gesperd. Geen geluid, maar met haar lichaamshouding geeft ze aan dat er afstand gehouden moet worden. Dit gaat ze natuurlijk niet lang volhouden. Ze moet ook leren dat er niet in alles gevaar schuilt. Ik heb meer ogen nodig, want ik weet dat zij mij altijd eerst aankijkt.....

Bijna even groot.......

Met het eten gaan we, na telefonisch contact met de fokker, wat makkelijker om. Doerak groeit goed (vanmorgen 9,7 kg) ondanks dat hij een trage eter is. Hij eet nu hetzelfde merk brokjes als Sproetje (natuurlijk wel voor grote  honden), aangevuld met vlees. Brokken vond hij al snel lekkerder dan het vlees. De juiste beloningssnoepjes vinden is nog wel een gedoe.

Zoooooo moe!

Net terug van de dokter. En het was weer zo erg leuk! Gewicht prima: 9,4 kilo. Thuisgekomen even de kluts kwijt. Moe, blij om Sproet te zien, spugen en meteen ook poepen. Ik denk dat Doerak nu wel een uurtje of langer zal slapen. Lekker op een kussen naast me. Benchtraining voor overdag, om ook alleen thuis te kunnen zijn, stel ik eventjes uit. Dat kan tenslotte met kantoor aan huis. Elke dag een beetje........

Gisterenavond hadden Fred en ik de theorieles van de puppycursus. Voor Doerak de eerste keer dat hij zonder een van ons was. We hebben een oppas aan huis..... dat was wel heel grappig voor de andere cursisten! Snap ik, met onze andere honden hebben we dit ook niet zo hoeven te doen. Thuisgekomen hoorden (en merkten) we dat Doerak, zelfs nadat Dominique thuis was, alleen maar als een wilde rond had lopen rennen. Alles wat op zijn pad komt wordt gepakt. Hij lijkt dan door een barrière te gaan, wat voor hemzelf en voor zijn omgeving niet veilig is. Wanneer ik mijn hand op hem leg, hem vasthoud bij mijn voeten of op schoot, en hem rustig toespreek, zakt de opwinding weer weg. Sabbelend op mijn vingers valt hij dan in slaap.

Het is een bijzondere hond, en dat is het!

Zwemmen of verzuipen

   Aan de kant, aan de kant! Voor mij, voor mij! Ik kan er in happen, met mijn poten maaien. Oh leuk! Het gaat alle kanten op. Even kijken, ik neem  een aanloop…….. Ja, ik pas erin!